Fann lítið ljóð sem að lýsir stemmingunni á bókhlöðunni dálítið vel, mætti halda að höfundurinn hafi lært þarna árum saman:
Þungur á brá og þungur í skrefum,
klæddur í úlpu úr þúsund refum.
Fæ suss og skammir fyrir læti,
þegar ég sest í mitt hefðbundna sæti.
Tek fram tölvu og tek fram bækur,
krúsa samt netið eins og óstöðvandi lækur.
Stend upp og labba á klóstið,
geri mitt besta til að kæfa hóstið.
Ræðum um skalla og sætar kellingar,
ræðum um póker og miklar fellingar.
Á fimm mín fresti fæ ég stinnan,
hendur í vasa og strýk pinnan.
Held á klóstið og fer að fróa,
brunda í vaskinn og þurrka Spóa.
Sest við bækur og byrja að glósa,
í brækurnar lekur afgangssósa.
Að degi loknum er haldið heim á leið, sáttur með þetta mega hlöðu session!
Höfundur óþekktur.